time paradox

Tak się złożyło, że przeczytałem w swoim życiu recenzje gier komputerowych liczone w tysiącach. Brzmi szokująco, ale to prawda. Nie ukrywam, że zawsze bawiły mnie recenzje szczególnego typu. Teksty, gdzie z góry wiadomo było, iż omawiana gra jest kompletną kichą i recenzentowi pozostaje już jedynie pastwić się nad biednym półproduktem przez kolejne linijki. Uciecha polegała więc na tym, aby skupić się na coraz wymyślniejszych konstruktach słownych, poniżających recenzowany produkt i przyrównujący go do najgorszy, najgłupszych i najbardziej zepsutych przedmiotów i idei, z jakimi człowiek miał do czynienia.